Nauka

Kiedy królowie czy królowe mają całkowitą kontrolę nad sprawami swoich krajów, ich decyzje i sądy wpływają na życie wszystkich poddanych. Jeśli władca dotknięty jest chorobą psychiczną, konsekwencje mogą być katastrofalne. Podczas swego panowania Karol VI (1368-1422), król Francji, cierpiał na urojenia. Wydawało mu się na przykład, że jest ze szkła i stłucze się, jeśli ktoś go dotknie. Pierwszy atak choroby nastąpił w 1392 r. Podczas rekonwalescencji króla został zamordowany konstabl Francji. Karol zebrał wojsko, by ukarać mordercę. W lesie ukazał się mu mężczyzna i kazał zawracać. Przerażony król myślał, że został zaatakowany, zabił kilku własnych żołnierzy, po czym padł wyczerpany. Karol powoli odzyskał zmysły, jednak napady obłędu często powracały. Pozbawiona silnego przywództwa Francja była osłabiona i doznała wielu strasznych klęsk w wojnach z obcymi krajami.

Iwan IV(1530-84) został carem Rosji w wieku 3 lat. Matka i jej kochanek rządzili w jego imieniu jako regenci. Iwan i jego bracia znaleźli się w centrum walk o władzę pomiędzy carycą a arystokracją. Byli źle traktowani, często pozbawieni pożywienia czy odzienia. Iwan wyrósł na człowieka podejrzliwego i okrutnego i zyskał sobie przydomek - Groźny. Jako nastolatek rozkazał rzucić księcia Andrzeja Szujskie^ go na pożarcie psom pałacowym. Iwan wybudował ogromną cerkiew. Mówiono, że kazał oślepić dwóch architektów, by nie mogli nigdy stworzyć nic wspanialszego. Iwan stworzył specjalny system władzy zwany opiernicza. Car dla przyjemności osobiście uczestniczył w wielu torturach i egzekucjach. Bestialski temperament Iwana stał się przyczyną tragedii. W 1581 r. pokłócił się ze swoim najstarszym synem. W napadzie złości zaatakował go i książę zmarł w wyniku obrażeń. Iwan zakończył życie jako zgorzkniały starzec, zostawiając tron drugiemu synowi - Fi odorowi, niezdolnemu, chorowitemu młodemu chłopcu.